W najbliższą sobotę 16 sierpnia o 21,00 na estradzie przy Tawernie Stanicy Wodnej PTTK we Wdzydzach gra legendarna grupa Sąsiedzi Gustawa
oto recenzja;
Sąsiedzi Gustawa - "Dziesięć Lat Później"
Utwory :
1. Myśl w kadrze
2. Znajdź sobie babę
3. Trzeba mieć dom
4. Jakoś leci
5. W drodze
6. Gdziekolwiek będziesz
7. Kryjomy
8. Niespełniony czas
9. Samotna pompa
10. My Żyjemy
11. Stary
Wyd. Sąsiedzi Gustawa
Wychodzi na to, że kapelą tą kojarzę mniej więcej od ich początków. Poznałem ich wówczas na którejś z edycji Bazuny. Wśród innych ciekawych zespołów, takich jak Grzmiąca Półlitrówa, czy Słodki Całus od Buby, wyróżniał ich chudy i wysokim wokalista, o niecodziennej barwie głosu. Był to Cezary Łapiński, do dziś frontman kapeli i autor części repertuaru.
Wówczas Sąsiedzi Gustawa byli kapelą śpiewającą piosenki turystyczne i studenckie w stylistyce amerykańskiego folku, kojarzącej się zwłaszcza z muzyką Południa. Dziś to już inna grupa, choć piosenki w dużej mierze te same. Jest tu rock (czasem nawet hard), blues i country. Jest też miejsce na folk, ale raczej w samych piosenkach, niż w ich wykonaniu. Sąsiedzi Gustawa mają niesamowity drive, grają z czadem i mimo, że piosenki są przearanżowane (większośc pisana na akustyczny skład), to brzmią przekonująco.
Jednym z najmocniejszych punktów płyty jest cover, piosenka, którą napisał niegdyś studencki bard, Leonard Luther - "Scarlet". Do najciekawszych autorskich zespołów zaliczyłbym koncertowe hity zespołu, czyli "Stary" i "Stara pompa". Warto posłuchać jak wyewoluował ten zespół i zestawić go z innymi tuzami studencko-turystycznego grania sprzed lat.
Sami nazywają swoje granie "muzyką drogi". Oby ta droga jeszcze przez wiele lat wiodła ich przez muzyczny świat.
